Jego zalety doceniały starożytne ludy Ameryki Południowej: Aztekowie, Inkowie i Majowie. Dziś jest ważnym składnikiem diety wielu sportowców. Amarantus, zwany też szarłatem, ma mnóstwo zalet ? a na początku l. 90 przywędrował do Polski.

Amarantus może być uprawiany w stosunkowo trudnych warunkach. Znakomicie sprawdza się w gospodarstwach ekologicznych. Niektóre jego gatunki uprawiane są w ogrodach, jako rośliny ozdobne. Największym jego atutem są jednak walory odżywcze.

 Ziarno szarłatu zawiera bardzo dużo błonnika (dwukrotnie więcej niż w otrębach!) oraz bardzo łatwo przyswajalne białko, którego wartość biologiczna jest wyższa niż białka zawartego w mleku. W amarantusie ukryte są także cenne kwasy tłuszczowe (jedno i wielonasycone) i bogactwo związków mineralnych: żelaza, wapnia i magnezu ? dlatego poleca się go kobietom w ciąży oraz osobom mającym problemami z układem nerwowym i kostnym. Nie zapominajmy wreszcie o witaminach. W amarantusie znajdują się te, z gruby B oraz A E i C.

Istotną zaletą tego zboża jest lekkostrawność. Według dietetyków może być ono z powodzeniem spożywane na krótko przed stresującym egzaminem czy też intensywnym treningiem. Właśnie dlatego dania zawierające amarantus serwowane są bardzo często sportowcom.

Z ziarna amarantusa uzyskiwać można także olej wykorzystywany jako kosmetyk do codzien­nej pielęgnacji skóry całego ciała lub jako suplement diety. Warto także wiedzieć, że szarłat nie zawiera glutenu. Dzięki temu może być podawany chorym na celiakię.

Karol Przybylak