Jego owocem jest pestkowiec. Ma on wielkość ziarenka grochu i początkowo kolor zielony. W miarę dojrzewania przechodzi on w czerwony, a na końcu w czarny. To właśnie z mielonych ziarenek pozyskuje się pieprz przyprawny stosowany w kuchni.

Od stopnia dojrzałości owoców użytych do sporządzenia przyprawy zależy jaka ona będzie. Pieprz zielony otrzymujemy z owoców nie do końca dojrzałych, marynowanych w odpowiednich zalewach. Pieprz biały, o znacznie łagodniejszym i subtelniejszym smaku niż czarny, otrzymujemy z owoców które przed zmieleniem wymoczono w wodzie i obrano ze skórki. Pieprz biały jest znacznie droższy od czarnego.

Warto zauważyć, że pieprz jako przyprawa swój bogaty aromat w postaci nie mielonej zachowuje przez długi czas (nawet do kilku lat!), podczas gdy mielony traci go w przeciągu paru miesięcy. Dlatego właśnie potrawy najlepiej jest przyprawiać pieprzem świeżo zmielonym. Stosowanie zbyt dużych ilości tej przyprawy może prowadzić do podrażnień błony śluzowej jamy ustnej, gardła i żołądka. Pamiętajmy więc aby zachować umiar.

Pieprz jest nie tylko cenną przyprawą ale także środkiem leczniczym. W bólach mięśniowych i kostno-stawowych skuteczna może okazać się nalewka pieprzowa, którą sporządzimy zalewając kilkanaście ziarenek rozkruszonego pieprzu 300 ml spirytusu 70%. Stosować należy ją zewnętrznie, do nacierań. Miłośnikom spożywania ostrych trunków polecamy do nalewki dodać nieco papryczek chilli oraz ziela angielskiego i miodu. Polepszy to znacznie jej smak oraz aromat. W przypadku, gdy nalewka okaże się zbyt mocna można rozcieńczyć ją wodą.

Co ciekawe suszone ziarenka pieprzu czerwonego pochodzą z drzewa pieprzowego, które nie jest z pieprzem czarnym. Owoce tej rośliny mają czerwoną otoczkę, a wewnątrz pestkę, która przypomina pieprz.