W Polsce pokrzywa jest rośliną pospolitą. Występuje w zaroślach, ogrodach, lasach i nieużytkach. Parzące liście nie powinny zrazić nas do tego ziela. Zawiera ono bowiem wiele cennych związków naturalnych o dobroczynnym działaniu.

Zbierane w czerwcu liście i ziele pokrzywy oraz pozyskiwany wczesną jesienią korzeń posłużyć mogą do przygotowania przetworów o działaniu moczopędnym, przeciwzapalnym, przeciwreumatycznym (tak działać mają właśnie parzące włoski), żółciopędnym oraz przeciwbakteryjnym. Jak stosować należy pokrzywę, aby w pełni wykorzystać jej cenne właściwości lecznicze? Najlepiej przyrządzić napar lub odwar z ziela ? będą one pomocne w takich schorzeniach jak nieżyty górnych dróg oddechowych, astma, skąpomocz czy zaburzenia przemiany materii.

Dzięki wysokiej zawartości białek, witamin i soli mineralnych, sok wyciśnięty ze świeżych liści znakomicie wspomoże regeneracyjną kurację organizmu (np. po długotrwałych i wyniszczających chorobach). Przetwory z pokrzywy nadają się także do stosowania zewnętrznego. Okłady i kataplazmy z papki z ziela sprawdzają się doskonale w dolegliwościach reumatyczno ? artretycznych czy nerwobólach a mycie głowy szamponem z pokrzywy jest doskonałym środkiem przeciwko łysieniu. Ponadto pomocne jest w łojotokowym zapaleniu skóry i łupieżu tłustym.

Pokrzywa jest nie tylko cennym ziołem leczniczym. Ma także zastosowanie kulinarne. Jej młode listki są świetnym surowcem do sporządzania sałatek, zup. Dodaje się je także do farszów mięsnych, twarogu oraz innych potraw. Jak widać pokrzywa nie jest jedynie bezużytecznym, parzącym chwastem, który należy omijać z daleka. To cenna roślina lecznicza, która może oddać nieocenione usługi.